سلام شمس

شاهرگ های زمین از داغ باران پُر شده استآسمانا! کاسه ی صبر درختان پُر شده است زندگی چون ساعت شماطه دار کهنه ایاز توقف ها و رفتن های یکسان پُر شده استچای می نوشم که با غفلت فراموشت کنمچای می نوشم ولی از اشک، فنجان پُر شده است بس که گل هایم به گور دسته جمعی رفته انددیگر از گل های پرپر خاک گلدان پُر شده است دوک نخ ریسی بیاور، یوسف مصری ببرشهر از بازار یوسف های ارزان پر شده است شهر گفتم؟! شهر! آری شهر! آری شهر! شهراز خیابان! از خیابان! از خیابان پُر شده است